خب موندم با این کمردرد برنامه هفته آینده دماوند رو برم یا نه؟

از طرفی همیشه دوست داشتم برم وحالا موقعیتش چور شده،ازطرفی مهره اول کمر،جاییه که اگه شکست کلا فلج میشم.

خب همسرم که همش داره آیه یاس میخونه ومنعم میکنه،محبتشو کاملا درک میکنم،

شایدم به خاطر کمرم نه که به خاطر این همه عشق همسرم نرفتم.

اصلا دماوند نرم که دنیا به آخر نمیرسه،ولی مهره و نخاع آسیب ببینند به معنی واقعی دنیا برام تموم میشه.

یادش, بخیر لذتی که توی خوابیدن با لباس مدرسه توی رختخواب بین ساعات ۷:۰۰ تا ۷:۱۵ وجود داشت توی هیچ چیزی دیگه وجود نداشت و ندارد و نخواهد داشت یادش بخیر؛ در به در دنبال یکی میگشتیم کتابامونو جلد کن